آونتورین اغلب با رنگ سبز همراه است، همچنین می تواند دررنگ های دیگر مانند خاکستری، نارنجی، قهوه ای باشد. با این حال، انواع رنگ دیگر از سبز غیر معمول، و به ندرت به عنوان سنگ های قیمتی و یا مواد زینتی استفاده می شود.
فرمول شیمیایی SiO2 ، سختی 6.5-7 ، سیستم تبلور هگزاگونال ، ضریب شکست 1.54-1.55 ، وزن مخصوص 2.63-2.65 ، جلای شیشه ای و مومی و رخ نامحسوس از مشخصات این گوهرسنگ است.
رنگ آونتورین از سبز کم رنگ تا تیره تغییر می کند. عامل رنگ سبز در آونتورین Fuschite است ، که یک مسکویت غنی از کروم است. Fuschite معمولا به عنوان اینکلوژن کوارتز است. به طور کلی می شود بیان کرد که آونتورین سنگی است که از دو کانی تشکیل شده است ، هرچند بیشتر کارشناسان ، آونتورین را گونه ای از کوارتز تلقی می کنند، با این حال Fuschite بیشتر شبیه ناخالصی است که از بیشتر از یک کانی تشکیل شده است.
اثر درخشندگی و سوسو زدن و دانه های براق در آونتورین را تحت عنوان پدیده آونتورسنس نامگذاری می کنند. این اثر بنا بر اندازه و تراکم اینکلوژن ها از ضعیف تا شدید تغییر می کند. رنگ آونتورین نیز بر اساس اینکلوژن ها و ترکیبی یا خالص بودن آن تغییر می کند و مناطق روشن وتیره را به وجود می آورد. آونتورین بافت دانه ای و دانه شکری دارد اما معمولا پس از صیقل به چشم نمی خورد. به آونتورین ، سنگ آونتورین کوارتز نیز می گویند.
آونتورین فلدسپات ، فلدسپار نارنجی یا هلویی است که پدیده آونتورسنسی را به نمایش می گذارد.
از منابع آونتورین می توان به هند ، برزیل ، استرالیا ، روسیه و تانزانیا اشاره نمود.
آونتورین به مالاکیت و واراسیت شبیه است اما آن دو نرم و فاقد پدیده آونتورسنسی هستند. کریزوپراز نیز شبیه به آونتورین است اما معمولا کم رنگ تر است
